گوشه دنج

این شعر فریدون مشیری تقدیم به لحظه‌هایی که...

 

لحظه‌هايي است كه انسان خسته ست...

خواه از دنيا،

              از زندگي،

                        از مردم،

گاه حتي از خويش!

نشود خوشدل با هيچ زبان

نشود سرخوش، با هيچ نوا

نكند رغبت بر هيچ كتاب

نرسد باده به دادش

نبرد راه به دوست

 

راست گويي همه غم هاي جهان در دل اوست!

چه كند آن كه به او اين‌همه بيداد رسد؟!

!! نوشته شده توسط گوشه دنج | 0:39 | سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 •